Nieuws
Koninginnedag 20092009-05-21
Een dagje naar Artis2009-05-18
Lammertijd 20092009-04-02
Winterwonderland 2008-20092009-01-09
Kerst op de boerderij2008-12-26
Afscheid Johan 20082008-11-10
Zwemmen2008-10-02
Tijd voor een feestje2008-09-01
Koninginnedag2008-04-30
Sinterklaas2007-12-05
Sinterklaasfeest 20072007-12-05
Lichtjesavond2007-11-11
De toespraak2007-09-02
De opening2007-09-01
Gevraagd
Wij zijn op zoek naar stagaires SPH / Pedagogiek / SPW. Mocht je interesse hebben stuur dan een mailtje naar rising.sun@planet.nl
Vrienden van
De toespraak
Lieve mensen,
Er is hier iets bijzonders gaande, iets heel bijzonders en daarom komen we hier bij elkaar. Alsof vier jaargetijden zomaar op een moment samenvallen en dat gebeurt niet vaak. “I feel tremendous forces in this place” zou Churchill waarschijnlijk zeggen. We hebben net allemaal rond kunnen kijken op deze wonderschone plek, en met eigen ogen kunnen zien wat hier voor iets bijzonders tot stand gebracht is. Hier wordt een droom gerealiseerd, een droom van mooie mensen met uitzonderlijke gaven en een uitzonderlijke gedrevenheid.
Ik heet u officieel welkom, kinderen – de kinderen mag ik wel zeggen – hun ouders en verzorgers, de medewerkers, de mensen uit de buurt, de mensen die hier de afgelopen tijd bergen werk hebben verzet en deze droom hebben helpen realiseren. We zijn hier samen om de opening, de start van de vier jaargetijden te vieren.
Op 1 september 2007, precies zoals gehoopt. Meestal gaat dat niet bij dromen, die hebben de neiging om grote vertragingen op te lopen of erger nog gewoon niet door te gaan. Dat maakt dit tot een wel heel bijzondere droom!
Nu we bij deze vreugdevolle mijlpaal staan, is het goed om ook een beetje terug te kijken. En dan kijken we natuurlijk naar de aanstichters van al dit moois: Astrid en Gjalt. Het machtige duo dat elkaar, in dit project, zo perfect heeft aangevuld. Een gedeelde droom, een gedeelde gedrevenheid!
De vriendelijke Gjalt. De onverzettelijke Gjalt. U wist waarschijnlijk net zoals ik dat hij mooie tuinen kon aanleggen en dat hij prachtige houtbewerker was, maar dat hij een complete boerderij met een groep zeer toegewijde en trouwe makkers zoals Johan en Marcel kon ombouwen tot een zorgcentrum, dat hij tot dit soort grootste dingen in staat was, daar ben ik wel stil van geworden, Gjalt de man met de gouden handen, van alle marketen thuis, self made, home made, noem het maar op. Vera en ik zijn wel eens heel zenuwachtig geworden, omdat ik tijdens de uitvoering eigenlijk nooit erg veel ingewikkelde tekeningen, planningsborden en dergelijk heb gezien. U wel??
Ik moet concluderen dat hij niet alleen gouden handen heeft, maar ook nog een gouden brein waar kennelijk als die plannen vorm hebben gekregen en volgens een solide niet te stuiten stroom van activiteiten ten uitvoer worden gebracht. Waarbij op de een of andere manier de juiste man op de juiste tijd op duikt om precies met die en die spullen de juiste klus te doen.
De juiste man op de juiste plaats, behalve een keer dan, de gebeurtenis waarbij iedereen zijn adem inhield. Maar godzijdank kwam herrees je uit de as van dat verschrikkelijke moment. En sindsdien was onze grootste zorg eigenlijk dat je meteen weer aan de gang zou gaan… want onversaagd en onverzettelijkheid zijn woorden die bij je passen. Maar hier is het natuurlijk ook de geweldige steun, de overmaat aan helpende handen van vrienden en de familie van de kinderen, uit de buurt, uit Volendam en waar dan ook vandaan, geweest die hebben gemaakt dat we hier nu toch staan. Geweldig om zovel solidariteit en steun te zien en te voelen.
Een boerderij, een huis, een thuis voor een bijzondere leefgemeenschap die zich hier zal vormen. Een groep die staat voor een ideaal, om deze omgeving voor een bijzondere groep kinderen te realiseren. Mensen die met twee benen op de grond voor een ideaal staan. We worden omringd door wat de vier jaargetijden nu zijn, een monument van menselijkheid.
En dan kom ik nu bij Astrid, de schepper en drager van deze droom. Als je kijkt waarmee die zich de laatste tien jaar heeft bezig gehouden dan zie je dat ze die droom eigenlijk al heel lang met zich mee heeft gedragen. Dat begon misschien wel toen ze de Sonrise cursussen deed, of wilde leren dansen, speelgoed maken, snoezelen, aangepaste leermiddelen en boeken schrijven voor dat bijzondere kind, die bijzondere medemens. Alles doen om die andere medemens beter te kunnen helpen. Die bijzondere mens, waar Astrid velen van ons zo anders naar heeft leren kijken. Geborgenheid, vrijheid in geborgenheid, leven en leren in een natuurlijk ritme van uren, van dagen, van maanden en van jaargetijden…
Het kind staat in het centrum, door een zeer weloverwogen evenwichtige benadering komen wij dichter bij dat kind en zullen er onverwachte mogelijkheden ontstaan, dingen tot ontplooiing komen.
Zo zullen deze kinderen dichter bij ons bij de wereld komen, erin opgenomen worden. Deze wereld. Omhuld door dieren, een geit, die met de kippen op stok gaat, hangbuikzwijnen, met speelruimtes, een groentetuin, etc.
Astrid, er was niet alleen gedrevenheid en inzicht en een onvoorstelbare hoeveelheid energie nodig om dit te realiseren. Je bent inmiddels een expert op het gebied van oneindig ingewikkelde regelgeving, die soms de droom in een nachtmerrie leek te veranderen. Je bent top onderhandelaar, een financieel expert, een werkgever, een ondernemer, je lijkt wel zo’n Hindoestaanse Godin met honderd handen die tegelijk het onmogelijke mogelijke maken, wat zeg ik: waar maken.
Deze vier jaargetijden zijn als geen andere, zij zullen de rode draad zijn in het leven van de kinderen, de begeleiders en van alle anderen die prachtige project in hun hart meedragen en er door geïnspireerd zullen raken. Nu en later.
Ik stel dan ook voor dat we De Vier Jaargetijden nu openen, mag ik dan Astrid vragen om samen met Janneke een bijzondere handelingen te verrichten. Ik wil jullie vragen om samen een nieuw tijdperk voor alle betrokkenen maar ook voor deze plaats in Middelie, zowel letterlijk als figuurlijk in te luiden, door deze bel te laten klinken.